Fietsen in de Bourgogne

Wijn en fietspijn.

Ondertussen hebben we al enkele jaren de ervaring hoe mooi het is om in de Borgogne te fietsen. De wijnvelden rond Beaune, Meursault en Pommard lenen zich er uitstekend voor.

Het blijft verrassend en mooi om te zien hoe er naar een druivenplukseizoen wordt gewerkt. Ook 2016 was een jaar waarin ook in Frankrijk de hagel wat roet in het eten heeft gegooid. De Bourgondische wijnboeren waren wat huiverig voor de kwaliteit van de oogst. Ik als leek zag genoeg mooie trossen druiven hangen maar wie ben ik om het goed te kunnen beoordelen en vergelijken met andere jaren.

Zo’n fietstocht leidt ook ooit tot verrassingen. In Meursault fietsten we tegen de viering aan van 50 jaar bestaan van de film ‘La grande vendrouille’. Waarom juist daar? Omdat Meursault een rol speelde in de film dus een rede voor Fransen om het uit te buiten. Een dolle boel waarin de lokale toneelvereniging scènes speelden uit de film. Alles bij elkaar gewoon weer een mooie fietsdag.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vakantie

We verlangen stiekum weer naar de plek waar we nu al bijna 20 jaar komen. We halen nog steeds inspiratie uit onze omgeving. Ik fotografeer graag en Karin aquarelt graag. We kijken weer uit naar onze fietstochten. we pakken een nieuw stuk Canal du Nivernais en we gaan de wijnroute in de Bourgogne fietsen. Mercurey, Pommerol, Baune en nog wat bekende wijnoorden worden aangedaan. Verder alleen maar relax en kijken wat de dag brengt. Loskomen van internet en social media. Genieten van de culinaire cultuur en bezoek aan de meren in de buurt tijdens een wandeling. Ik kijk er weer naar uit. Ik moet alleen nog wat geduld hebben.

Een platte Franse fietsroute

Fietsen langs het Canal du Nivernais

p10902432.jpg

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het logo en de natuur

Logo Morvan

 

Een vaak geziene gast tijdens een wandeling in de omgeving

Een vaak geziene gast tijdens een wandeling in de omgeving

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

2015 in de Morvan

Na een jaar veel te weinig genieten van ons huis willen we weer vooruit kijken. Onze zomer was fantastisch en elk jaar vinden we weer nieuwe leuke mogelijkheden. Het gebruik van de fiets brengt ons op plekken waar we met de auto bijna niet komen.

Helaas wordt het huis te weinig gebruikt en denken we eraan om na een jaar verhuurpauze toch weer om meer mensen van de unieke omgeving te laten genieten. We krijgen nog steeds vragen van mensen om het huis te mogen gebruiken. Op dit moment zijn we dit aan het overwegen.

In 2015 zitten we er 20 jaren en het verwondert ons nog steeds hoe graag we er in elk seizoen van het jaar willen zijn. Voor ons is het een omgeving met een hele bijzondere energie. We laten het ritme van het stadse leven los en kruipen in de wat ruwe oeromgeving. Terug naar het leven waarin weinig toch veel blikt te zijn. Ontbreken van internet en social media zorgt juist dat we socialer worden. Een goede wandeling of een stukje rennen in het bos doet wonderen.

Ik kijk uit naar mijn aanwezigheid daar en geniet er nu al van. Misschien tot ziens. Jullie horen van mij.

Jeroen

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het dak eraf, vervolg.

Het is nu 28 april. Al weer ruim een maand pendelen we op en neer tussen ons noodverblijf en thuis.
Het was door de verbouwing niet mogelijk om in ons huis te blijven. De hele bovenetage was zodanig beschadigd dat het volledig moest worden gerenoveerd. Een hoop drukte en ellende terwijl het leven gewoon doorgaat.
Nu begint het einde in zicht te komen. Rond 12 mei wordt het huis weer bewoonbaar verklaard. Rium 4 maanden hebben we een nomadenbestaan gehad en langzamerhand werken weer weer toe naar ons eigen thuis.

Frankrijk heeft hierdoor heftig aandacht tekort gehad. we verlangen naar een periode van rust en andere energie. het is nog niet bekend wanneer maar de tijd komt langzaam naar ons toe. We verlangen echt naar het afstand nemen van een roerige tijd.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Dakloos in Nederland.

Noodweer.

Het is 24 december 6.45 uur in de ochtend. We liggen nog te slapen als er ineens een donderslag klinkt zonder bliksem vooraf terwijl de storm om het huis waait. Op het dak is het een geweldig lawaai en het huis staat op zijn grondvest te schudden.

We zijn meteen wakker en weten niet wat er gebeurt. We kijken uit het raam en zien de isolatieplaten door de lucht vliegen. Op zo’n 50 meter van ons huis staat mijn kachelschoorsteen in de straat, omringd door het dakleer. Van heel het blok van 8 huizen is de complete dakbedekking eraf gewaaid en zijn we dakloos geworden.

Een puinhoop en wat komt eruit.

Onze bescherming is weg boven ons hoofs en ’s middags begint het te regenen. Hopelijk regent het niet naar binnen dus op goed geluk gaan we ergens kerstavond vieren. ’s nachts om 00.30 komen we thuis en staat de volledige bovenetage blank en regent het binnen net zo hard als buiten. Het was letterlijk dweilen met de kraan open en we zijn het huis uitgevlucht om in een hotel te slapen en morgen maar te zien wat we tegen gaan komen. Uiteindelijk heeft het drie dagen binnen geregend ondanks de noodvoorziening. De dakmannen van Hermans in Nederweert hebben zich drie slagen in het rond gewerkt om zelfs met de feestdagen te werken. Niks geen kerstontbijt en gezellig thuis bij de kachel en een mooi oud en nieuw vieren.

Afbeelding

Een maand verder.

De pompen brullen nog steeds om het huis te drogen. De bovenetage is nog steeds een chaos. Vloeren zijn eruit gehaald. Kasten zijn nog zijknat. Om de haverklap worden de muren op vocht gecontroleerd en komen verzekeringsmensen de schade controleren. De bovenetage blijft op de slaapkamer na onbruikbaar en dat gaat nog weken duren.

Wat heeft dat met Frankrijk te maken?

Kun je je voorstellen dat we de boel de boel willen laten en ergens tot rust willen komen. Niet voortdurend lawaai horen, een puinhoop zijn, weinig rustmomenten hebben en het allemaal zat zijn. Wat zou het lekker zijn om even te kunnen vluchten naar La Fiole. De werkelijkheid is dat we toch in de buurt moeten blijven om alles te blijven regiseren. Als beloning wacht het franse huis op ons. Het zal ergens in de lente zijn (hoop ik) dat een hoop is opgelost en dat de bovenetage weer is gerestaureerd.

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 2 reacties

Van zomer naar winter.

De herfst gepasseerd.

De bladeren blijven dit jaar lang aan de bomen hangen. Meestal zijn ze rond 21 november helemaal uit de bomen gewaaid. Het is dan raar om in een sneeuwlandschap terecht te komen waar de herfstkleuren nog spelen en er toch een pak sneeuw ligt. De bomen kunnen er ook niet goed tegen. Door de bladeren wordt de sneeuwlast zo groot dat er heel wat bomen en takken sneuvelen. Als automobilist moet je echt uitkijken dat er niets op de weg ligt of dat er vanuit de berm takken over de weg steken

 Afbeelding

De natuur is wat in de war door de snelle overschakeling.

Afbeelding

De vogels hebben feest als ze wat worden geholpen.

Afbeelding

…… en sneeuw verdwijnt weer als de zon flink doorkomt….

Afbeelding

Een prachtige tijd om door het landschap van de Morvan te wandelen. Helaas op dit moment een souvenir voor mij.

(Foto’s van eigen werk)

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen